راهحل چیه؟
حال بذار از تجاربی فردی خودم براتون بگم. اینجانب مدتی بود که یه ایده برای فعال سازی یک سیستم چت آنلاین داشتم. همون ویجتهایی که کنارهی وبسایتها ظواهر میشن و مخاطب میتونه بی واسطه با حمایت کننده رابطه بگیره. تمامی چیز عالی پیش میرفت، اما یه فکری همیشه ذهنمو سرگرم کرده بود: «اگه یه روز هوش تصنعی و مصنوعی بیاد که خودش پاسخ مخاطب رو بده چی؟ اگه دیگه نیازی به بشر زنده برای طراحی سایت در مشهد جوابگویی نباشه چی میشه؟»
راستش اولش یهنادر استرس گرفتم. احساس کردم شاید این ایده آجل نداشته باشه. اما سپس با خودم گفتم: «خب، اگه قراره همچین چیزی بیاد، چرا خویش اینجانب نسازمش؟ چرا اینجانب اون کسی نباشم کهاین ارعاب رو تبدیل به ابزار قوی کنه؟»
دقیقاً همون شب (ساعت ۲ آخر شب حتی!) نشستم و به یکسری تا از دوستام که تو منطقهی هوش تصنعی فعال بودن پیام دادم. براشون توضیح دادم که چه سیستمی مد نظرم است: یه چتآنلاین هوشمند که بتونه خودش پاسخ استفاده کننده رو بده. فارغ از نیاز به دخالت انسانی. حتی بالاتر از اون، گفتم که بایستی این سیستم بتونه به تلگرام، واتساپ و اینستاگرام هم وصل بشه.
هم اکنون دارم با تیمم روی همین پروژه شغل میکنم. یعنی جای اینکه بشینم و نگران یه ترساندن بشم، خودم شدم هر که داره اون ارعاب رو میبنا، البته خیر علیه خودم، بلکه در راستای ایدم. اینجانب اومدم شکل زمینه رو عوض کردم. ارعاب رو گرفتم، تبدیلش کردم به بخشی از چاره و اکنون اون ایدهای که یه وقتی نگرانش بودم، گردیده یه پلتفرم حاذقخیس گران بها فراتر.
از معاند ذهنی، یه ابزار توانا بساز
اگه طراح وب سایت هستی، لزوماً ما یحتاج وجود ندارد بری الان یه سیستم بسازی که خودش بهشکل خود کار تارنما پیاده سازی کنه. زیرا حقیقتاً این سبک ابزارها الان زیاد شدن، بازارشون اشباع گردیده، حریف توش زیاده، و اما هم مزایا و هم ایرادهاشون رو خیلی عالی میدونیم. پس قرار وجود ندارد همگیی ما بشیم خالقی پلتفرمهای AI یا این که استارتاپ تازه.
البته یه چیزی خیلی مهمه: اینکه بهمکان ترسیدن، با رویت کرد گشوده و منطقی نگاه کنیم که چطور میتونیم از همین ابزارهای هوش تصنعی و مصنوعی به عایدی خودمون استعمال کنیم. یعنی بشین با خودت پندار کن، خیلی روشن و شغلگرایانه: تحت عنوان یه طراح وب سایت، چه ابزارهایی وجود دارن که میتونن کارت رو سریعخیس، تمیزتر و حتی خلاقانهخیس بکنن؟
آیا با استعمال از AI میتونی در طی کمتری طرح بزنی؟ آیا میتونی ساختارهای اول وبسایت رو سریعخیس فراهم کنی؟ یا این که شاید حتی بتونی با به کار گیری از همین ابزارها، محتوای بهتری برای تارنما بنویسی و یه تجارب بدون نقصخیس برای مشتری خوی کنی؟ ابداً شاید هدفت صرفا پول نباشه. شاید حقیقتاً دلت بخواد یه سرویس باارزش به جامعه بدی. خب، ابزارهای هوش تصنعی میتونن سرعت و اقتدار کارت رو یکسری موازی کنن، تا خوب و بیشتر بتونی همون سرویس رو ارائه بدی.
داستان مثل اینه که با یه معاند روبهرو شدی. حال گزینش با توئه: یا این که میتونی بشینی و ازش بترسی، یااینکه همون معاند رو تبدیل کنی به یه نیروی کمکی که برات فعالیت میکنه. ذهنیت اینجانب نسبت به هوش تصنعی اینه: بهعوض این که صرفا نگران باشم، بیام از همون چیزی که منجر نگرانی گردیده، ابزار بسازم برای رویش خودم. برای اینکه سریعخیس شغل کنم، عالی پیاده سازی کنم و اساسیخیس از تمامی، جا نمونم از بازار در هم اکنون تغییری که هر روز داره جلو میره.
راهحل چیه؟
حال بذار از تجاربی فردی خودم براتون بگم. اینجانب مدتی بود که یه ایده برای فعال سازی یک سیستم چت آنلاین داشتم. همون ویجتهایی که کنارهی وبسایتها ظواهر میشن و مخاطب میتونه بی واسطه با حمایت کننده رابطه بگیره. تمامی چیز عالی پیش میرفت، اما یه فکری همیشه ذهنمو سرگرم کرده بود: «اگه یه روز هوش تصنعی و مصنوعی بیاد که خودش پاسخ مخاطب رو بده چی؟ اگه دیگه نیازی به بشر زنده برای طراحی سایت در مشهد جوابگویی نباشه چی میشه؟»
راستش اولش یهنادر استرس گرفتم. احساس کردم شاید این ایده آجل نداشته باشه. اما سپس با خودم گفتم: «خب، اگه قراره همچین چیزی بیاد، چرا خویش اینجانب نسازمش؟ چرا اینجانب اون کسی نباشم کهاین ارعاب رو تبدیل به ابزار قوی کنه؟»
دقیقاً همون شب (ساعت ۲ آخر شب حتی!) نشستم و به یکسری تا از دوستام که تو منطقهی هوش تصنعی فعال بودن پیام دادم. براشون توضیح دادم که چه سیستمی مد نظرم است: یه چتآنلاین هوشمند که بتونه خودش پاسخ استفاده کننده رو بده. فارغ از نیاز به دخالت انسانی. حتی بالاتر از اون، گفتم که بایستی این سیستم بتونه به تلگرام، واتساپ و اینستاگرام هم وصل بشه.
هم اکنون دارم با تیمم روی همین پروژه شغل میکنم. یعنی جای اینکه بشینم و نگران یه ترساندن بشم، خودم شدم هر که داره اون ارعاب رو میبنا، البته خیر علیه خودم، بلکه در راستای ایدم. اینجانب اومدم شکل زمینه رو عوض کردم. ارعاب رو گرفتم، تبدیلش کردم به بخشی از چاره و اکنون اون ایدهای که یه وقتی نگرانش بودم، گردیده یه پلتفرم حاذقخیس گران بها فراتر.
از معاند ذهنی، یه ابزار توانا بساز
اگه طراح وب سایت هستی، لزوماً ما یحتاج وجود ندارد بری الان یه سیستم بسازی که خودش بهشکل خود کار تارنما پیاده سازی کنه. زیرا حقیقتاً این سبک ابزارها الان زیاد شدن، بازارشون اشباع گردیده، حریف توش زیاده، و اما هم مزایا و هم ایرادهاشون رو خیلی عالی میدونیم. پس قرار وجود ندارد همگیی ما بشیم خالقی پلتفرمهای AI یا این که استارتاپ تازه.
البته یه چیزی خیلی مهمه: اینکه بهمکان ترسیدن، با رویت کرد گشوده و منطقی نگاه کنیم که چطور میتونیم از همین ابزارهای هوش تصنعی و مصنوعی به عایدی خودمون استعمال کنیم. یعنی بشین با خودت پندار کن، خیلی روشن و شغلگرایانه: تحت عنوان یه طراح وب سایت، چه ابزارهایی وجود دارن که میتونن کارت رو سریعخیس، تمیزتر و حتی خلاقانهخیس بکنن؟
آیا با استعمال از AI میتونی در طی کمتری طرح بزنی؟ آیا میتونی ساختارهای اول وبسایت رو سریعخیس فراهم کنی؟ یا این که شاید حتی بتونی با به کار گیری از همین ابزارها، محتوای بهتری برای تارنما بنویسی و یه تجارب بدون نقصخیس برای مشتری خوی کنی؟ ابداً شاید هدفت صرفا پول نباشه. شاید حقیقتاً دلت بخواد یه سرویس باارزش به جامعه بدی. خب، ابزارهای هوش تصنعی میتونن سرعت و اقتدار کارت رو یکسری موازی کنن، تا خوب و بیشتر بتونی همون سرویس رو ارائه بدی.
داستان مثل اینه که با یه معاند روبهرو شدی. حال گزینش با توئه: یا این که میتونی بشینی و ازش بترسی، یااینکه همون معاند رو تبدیل کنی به یه نیروی کمکی که برات فعالیت میکنه. ذهنیت اینجانب نسبت به هوش تصنعی اینه: بهعوض این که صرفا نگران باشم، بیام از همون چیزی که منجر نگرانی گردیده، ابزار بسازم برای رویش خودم. برای اینکه سریعخیس شغل کنم، عالی پیاده سازی کنم و اساسیخیس از تمامی، جا نمونم از بازار در هم اکنون تغییری که هر روز داره جلو میره.

تبلیغات کلیکی (PPC) چیست؟ مزایا، اشکال و معرفی شایسته ترین پلتفرم های آن