اطلاعات جامع از طراحی سایت

چطوری می‌تونم از طراحی وب سایت درآمد دلاری داشته باشم؟
هنگامی دلار هر روز بالا و تحت می‌ره و ریال ارزشش رو از دست می‌ده، طبیعیه که ذهن‌ها بره سمت درآمدی که ارزشش ثابته یا این که دست کم رو به بالاست. برای مثالً توی دبی، ارزش دلار سال‌هاست که حدوداً ثابته؛ حدود ۳.۶۷ درهم. این یعنی اگه یه پروژه ساخت سایت رو هزار دلار ارزش‌گذاری کنی، برای کارفرمای اماراتی میشه حدود ۳۶۷۰ درهم؛ و این برای اون، یه هزینه عادیه. ولی اگه همون هزار دلار رو تو کشور‌ایران اخذ کنی، ارزشش ممکنه یک‌سری موازی درآمد یک ماهِ یه طراحی سایت در مشهد کارمند باشه.

اما تو جمهوری اسلامی ایران زیرا دلار هر روز گرون میشه، عموم ترجیح میدن درآمدشون دلاری باشه. واسه همین خیلیا تصمیم می‌گیرن یا این که از کشور‌ایران درآمد دلاری داشته باشن یا این که کلاً سفر کنن برای این زمینه. راستش این صرفا تصمیم کسایی وجود ندارد که قصد مسافرت دارن. حتی اونایی که تو کشور ایران موندن هم دارن درپی راه و روش‌هایی می‌گردن که یه تیکه از این درآمد دلاری رو فرآورده خودشون کنن و خب، حقم دارن!

حقیقتا به همین راحتیه؟
پس جذابیتش واضحه؛ یه پروژه‌ی فی مابین‌المللی بگیری، شغل رو از خونه تو طهران یا این که تبریز یا این که اهواز جاری ساختن بدی، البته پولش رو به دلار یا این که درهم بگیری. حقیقتاً وسوسه‌کننده‌ست، خیر؟ البته سؤال اصلی‌خیس اینه که آیا به‌این راحتیه؟

شاید توی نگاه نخستین این‌طور به لحاظ بیاد که از خونه‌ات تو جمهوری اسلامی ایران با لپ‌تاپت عمل کنی، برای یه مشتری تو اروپا یا این که خاورمیانه وب سایت بزنی و پولش رو به دلار یا این که درهم بگیری. این ایده اون‌قدر فریبنده‌ست که حتی اگه تجربیات متعددی هم نداشته باشی، با خودت می‌گی: «منم می‌تونم!» اما خب، روایت زمانی بدون شوخی میشه که وارد کار بشی.

حقیقت اینه که بازار دربین‌المللی، خیر صرفا بزرگه، بلکه فوق‌العاده رقابتی هم می‌باشد. بشر‌هایی هستن که سال‌هاست طراحی وب رو در سطح بالا ایفا می‌دن، لهجه انگلیسی‌شون کار کشته‌تره، مثال‌شغل های ماهر‌تری دارن، و با ارزش‌هایی رقابتی پروژه‌ها رو می‌گیرن. اگه تنها در‌حد نصب یه پوسته فراهم یا این که چندتا پلاگین باشی، خیلی زود کنار زده می‌شی.

این‌جا تنها گفت و گو بلد بودن وجود ندارد، دعوا مالیات بر ارزش افزوده‌ست. یعنی مشتری فرنگی هنگامی به تو پول می‌ده، انتظار داره چیزی بگیری که شاید از یه گروه حرفه ای توی هند یا این که فیلیپین یا این که حتی آلمان عالی باشه، یا این که دست‌کم فرق داشته باشه. تو می بایست چیزی ارائه بدی که حقیقتاً قیمت اون دلاری که مشتری پرداخت کرده باشه رو داشته باشه.

از جملهً اگه صرفا بلدی المنتور رو گشوده کنی و یه پوسته بچینی، کارفرمای فرنگی همونی که ساختی رو از یه نفر دیگه با ۵۰ دلار می‌گیره. البته اگه UX می فهمی، می‌تونی ساختار فروش وب سایت رو بالا ببری، با خوی استفاده کننده آشنا باشی و حتی یه کوچولو هم بلد باشی آنالیز استحصال‌وکار کنی، اون موقعه که مشتری حاضر میشه ۵۰۰ دلار، ۱۰۰۰ دلار یا این که بیشتر خرج کنه، زیرا تو براش یه اختلال رو حل میکنی، خیر تنها یه تارنما میسازی.

پس آری، درآمد دلاری حقیقتاً ممکنه، البته خیر برای هر کس دنبال شیوه آسون می‌گرده یا این که درنگ می‌کنه با دو تا پلاگین وردپرس میشه وبسایت زدن و پول پارو کرد. مخصوصاً هنگامی وارد بازار جهانی می‌شی، نو می‌بینی که چقدر طراح حرفه ای اون خارج می‌باشد که با ارزش رقابتی فعالیت می‌کنن. جدید اون موقعه که می فهمی تنها بلد بودن کفایت نمیکند، شایسته ترین بودن شرط ماجراست. ولی خیر برای هر که دنبال خط مش آسون می‌گرده. بایستی یا این که از رقبا خوب باشی، یا این که گوناگون‌خیس. و اگه اینو بفهمی، اون موقع جدید وارد بازی حقیقی و واقعی می‌شی.

چطوری می‌تونم از طراحی وب سایت درآمد دلاری داشته باشم؟
هنگامی دلار هر روز بالا و تحت می‌ره و ریال ارزشش رو از دست می‌ده، طبیعیه که ذهن‌ها بره سمت درآمدی که ارزشش ثابته یا این که دست کم رو به بالاست. برای مثالً توی دبی، ارزش دلار سال‌هاست که حدوداً ثابته؛ حدود ۳.۶۷ درهم. این یعنی اگه یه پروژه ساخت سایت رو هزار دلار ارزش‌گذاری کنی، برای کارفرمای اماراتی میشه حدود ۳۶۷۰ درهم؛ و این برای اون، یه هزینه عادیه. ولی اگه همون هزار دلار رو تو کشور‌ایران اخذ کنی، ارزشش ممکنه یک‌سری موازی درآمد یک ماهِ یه طراحی سایت در مشهد کارمند باشه.

اما تو جمهوری اسلامی ایران زیرا دلار هر روز گرون میشه، عموم ترجیح میدن درآمدشون دلاری باشه. واسه همین خیلیا تصمیم می‌گیرن یا این که از کشور‌ایران درآمد دلاری داشته باشن یا این که کلاً سفر کنن برای این زمینه. راستش این صرفا تصمیم کسایی وجود ندارد که قصد مسافرت دارن. حتی اونایی که تو کشور ایران موندن هم دارن درپی راه و روش‌هایی می‌گردن که یه تیکه از این درآمد دلاری رو فرآورده خودشون کنن و خب، حقم دارن!

حقیقتا به همین راحتیه؟
پس جذابیتش واضحه؛ یه پروژه‌ی فی مابین‌المللی بگیری، شغل رو از خونه تو طهران یا این که تبریز یا این که اهواز جاری ساختن بدی، البته پولش رو به دلار یا این که درهم بگیری. حقیقتاً وسوسه‌کننده‌ست، خیر؟ البته سؤال اصلی‌خیس اینه که آیا به‌این راحتیه؟

شاید توی نگاه نخستین این‌طور به لحاظ بیاد که از خونه‌ات تو جمهوری اسلامی ایران با لپ‌تاپت عمل کنی، برای یه مشتری تو اروپا یا این که خاورمیانه وب سایت بزنی و پولش رو به دلار یا این که درهم بگیری. این ایده اون‌قدر فریبنده‌ست که حتی اگه تجربیات متعددی هم نداشته باشی، با خودت می‌گی: «منم می‌تونم!» اما خب، روایت زمانی بدون شوخی میشه که وارد کار بشی.

حقیقت اینه که بازار دربین‌المللی، خیر صرفا بزرگه، بلکه فوق‌العاده رقابتی هم می‌باشد. بشر‌هایی هستن که سال‌هاست طراحی وب رو در سطح بالا ایفا می‌دن، لهجه انگلیسی‌شون کار کشته‌تره، مثال‌شغل های ماهر‌تری دارن، و با ارزش‌هایی رقابتی پروژه‌ها رو می‌گیرن. اگه تنها در‌حد نصب یه پوسته فراهم یا این که چندتا پلاگین باشی، خیلی زود کنار زده می‌شی.

این‌جا تنها گفت و گو بلد بودن وجود ندارد، دعوا مالیات بر ارزش افزوده‌ست. یعنی مشتری فرنگی هنگامی به تو پول می‌ده، انتظار داره چیزی بگیری که شاید از یه گروه حرفه ای توی هند یا این که فیلیپین یا این که حتی آلمان عالی باشه، یا این که دست‌کم فرق داشته باشه. تو می بایست چیزی ارائه بدی که حقیقتاً قیمت اون دلاری که مشتری پرداخت کرده باشه رو داشته باشه.

از جملهً اگه صرفا بلدی المنتور رو گشوده کنی و یه پوسته بچینی، کارفرمای فرنگی همونی که ساختی رو از یه نفر دیگه با ۵۰ دلار می‌گیره. البته اگه UX می فهمی، می‌تونی ساختار فروش وب سایت رو بالا ببری، با خوی استفاده کننده آشنا باشی و حتی یه کوچولو هم بلد باشی آنالیز استحصال‌وکار کنی، اون موقعه که مشتری حاضر میشه ۵۰۰ دلار، ۱۰۰۰ دلار یا این که بیشتر خرج کنه، زیرا تو براش یه اختلال رو حل میکنی، خیر تنها یه تارنما میسازی.

پس آری، درآمد دلاری حقیقتاً ممکنه، البته خیر برای هر کس دنبال شیوه آسون می‌گرده یا این که درنگ می‌کنه با دو تا پلاگین وردپرس میشه وبسایت زدن و پول پارو کرد. مخصوصاً هنگامی وارد بازار جهانی می‌شی، نو می‌بینی که چقدر طراح حرفه ای اون خارج می‌باشد که با ارزش رقابتی فعالیت می‌کنن. جدید اون موقعه که می فهمی تنها بلد بودن کفایت نمیکند، شایسته ترین بودن شرط ماجراست. ولی خیر برای هر که دنبال خط مش آسون می‌گرده. بایستی یا این که از رقبا خوب باشی، یا این که گوناگون‌خیس. و اگه اینو بفهمی، اون موقع جدید وارد بازی حقیقی و واقعی می‌شی.