اطلاعات جامع از طراحی سایت

وب 1.0 چیست؟
اوج شکوفایی وب 1.0 دربین سال های 1990 تا 2005 بود، یعنی زمانی که وب جهانی طراحی سایت در مشهد در روند ابتدایی خود بود. غرض اصلی آن اشتراک گذاری اطلاعات بود که اما در آن مجال به خودی خود تازگی داشت. این هم اندازه میلیون ها کتاب و گواهی ذخیره شده در یک مکان بود که برای کاربران در سراسر فقیه قابل دسترسی بود. اما محدودیت های زیادی وجود داشت.

ساکن بودند: اکثر صفحات وب در آن زمان ثابت بودند و بر روی سرورهای وب ایفا شده بوسیله ISP میزبانی می شدند. این بدان مضمون‌ می باشد که اگرچه اطلاعات این صفحه ها موءثر بود، اما به طور منظم آپدیت نمی‌شد. به این ترتیب، کاربران استدلال یه خرده برای رجوع و برگشت به همان کاغذ بیشتراز یک بار خواهند داشت. با این اکنون، ما قبلاً اولی موتورهای جستجوی هوشمند را دیدیم.
تعاملی نبودند: در دنیایی که ذیل سلطه رسانه های اجتماعی هست، تصور یک وب سایت بدون بعضا عناصر تعاملی سخت می‌باشد. اما صفحه ها وب Web 1.0 چنین چیزی را ارائه نکردند. در بهترین شرایط، ممکن می باشد در نقطه پایان یک کتاب مهمان برای امضا وجود داشته باشد – البته این به جای نظرات فردی، روی هم رفته شیت انجام می‌شود.
انحصاری بودند: بسیاری از مرورگرها همت کردند با ارائه برچسب های مخصوص خود را متمایز کنند. این سبب ساز به تعدادی از مشکلات ناسازگاری دربین این وب سایت ها و مرورگرهای جانبداری نشده شد. کاربران می‌توانستند نرم افزار‌ها را دانلود کنند، البته نمی‌توانستند ببینند به چه شکل شغل می‌کنند.
به پست الکترونیک به عنوان وسیله ارتباطی متکی بود: در حین فرصت وب 1.0، سرورها تمایلی به ارائه امان از اپ نویسی سمت سرور نداشتند. این بدان معناست که کلیک کردن بر روی “ارسال” در یک فرم سبب ساز به فعال‌سازی یک سرویس گیرنده آدرس اینترنتی میشود و فرم بایستی به یک آدرس داده شده ایمیل شود. مطمئناً این تجارب کاربری که موقتا انتظار داریم نبود.
وب 2.0 اطلاعات شخصی شمارا می خواهد
وب 2.0 منادی طلوع تعامل آنلاین بود. از سال 2005، این “روزگار” تا به امروز ادامه یافته هست. در جایی که وب 1.0 به طور کاملً در امر صفحه ها ثابت بود، وب 2.0 راجع‌به محتوای ایجاد شده توسط کاربر می‌باشد و سایر کاربران نظرها و پست های خود را در وب سایت های جان دار می گذارند و اطلاعاتی را که می خوانند در طیف وسیعی از پلت فرم ها و وبلاگ های رسانه های اجتماعی به اشتراک می‌گذارند. بعدازظهر Web 2.0 همچنین مجال ای می باشد که در آن دسترسی به اینترنت موبایل رونق گرفته هست که سبب ساز به تولید محتوا برای مصرف کنندگان در اینک حرکت و بازار رو به رشد اپ ها شد‌ه‌است.

تولید حساب کاربری و پروفایل
Web 2.0 از حساب‌ها و نمایه‌های استفاده کننده استقبال کرد، زیرا احتمال بیشتری وجود دارد که باعث به بازدید مجدد گردد. ایده این بود که اکثر کاربران اینترنت بیشتر به مرورگر خود برای رابط کاربری، نرم‌افزار‌ها و ذخیره‌سازی فایل – که کلاً به عنوان محاسبات شبکه به عنوان یک پلتفرم شناخته می شوند متکی هستند. وب 2.0 همچنین سبب ساز به ظهور دولت ها آنلاین، رسانه های اجتماعی، وب لاگ نویسی و واکنش هایی مانند دکمه دارای شهرت “لایک” شد.

ایجاد کرد گردهمایی و تبلیغات
با جمع‌آوری داده‌های شخصی از طریق نمایه‌های مخاطب و همچنین کوکی‌های مرورگر، وب 2.0 به زودی تبلیغات را با خود همپا کرد و فضای ارزشمندی به تبلیغ‌کنندگان فروخته شد تا به کاربران تبلیغات هدفمندتری را ارائه دهد. تا اینجای فعالیت خیلی خوبه. اما در اواخر دهه 2010، بعضی نگرانی‌های دور از شوخی در زمینه ی مراقبت حریم خصوصی داده‌ها وجود داشت و این نگرانی‌ها باعث به تمرکز بیشتر بر روی جنبه‌های منفی «فولکسونومی» ساخت و ساز شده به وسیله وب 2.0 شد.

این نکات منفی مشمول افزایش قلدری سایبری، تعقیب و سرقت هویت می باشد. همچنین نگرانی هایی درباره ی تکثیر اطلاعات نادرست یا “اخبار جعلی” میان کاربران، هم از طریق رسانه های اجتماعی و هم از طریق پورتال های اشتراک گذاری اطلاعات منبع باز وجود داشت.

وب 1.0 چیست؟
اوج شکوفایی وب 1.0 دربین سال های 1990 تا 2005 بود، یعنی زمانی که وب جهانی طراحی سایت در مشهد در روند ابتدایی خود بود. غرض اصلی آن اشتراک گذاری اطلاعات بود که اما در آن مجال به خودی خود تازگی داشت. این هم اندازه میلیون ها کتاب و گواهی ذخیره شده در یک مکان بود که برای کاربران در سراسر فقیه قابل دسترسی بود. اما محدودیت های زیادی وجود داشت.

ساکن بودند: اکثر صفحات وب در آن زمان ثابت بودند و بر روی سرورهای وب ایفا شده بوسیله ISP میزبانی می شدند. این بدان مضمون‌ می باشد که اگرچه اطلاعات این صفحه ها موءثر بود، اما به طور منظم آپدیت نمی‌شد. به این ترتیب، کاربران استدلال یه خرده برای رجوع و برگشت به همان کاغذ بیشتراز یک بار خواهند داشت. با این اکنون، ما قبلاً اولی موتورهای جستجوی هوشمند را دیدیم.
تعاملی نبودند: در دنیایی که ذیل سلطه رسانه های اجتماعی هست، تصور یک وب سایت بدون بعضا عناصر تعاملی سخت می‌باشد. اما صفحه ها وب Web 1.0 چنین چیزی را ارائه نکردند. در بهترین شرایط، ممکن می باشد در نقطه پایان یک کتاب مهمان برای امضا وجود داشته باشد – البته این به جای نظرات فردی، روی هم رفته شیت انجام می‌شود.
انحصاری بودند: بسیاری از مرورگرها همت کردند با ارائه برچسب های مخصوص خود را متمایز کنند. این سبب ساز به تعدادی از مشکلات ناسازگاری دربین این وب سایت ها و مرورگرهای جانبداری نشده شد. کاربران می‌توانستند نرم افزار‌ها را دانلود کنند، البته نمی‌توانستند ببینند به چه شکل شغل می‌کنند.
به پست الکترونیک به عنوان وسیله ارتباطی متکی بود: در حین فرصت وب 1.0، سرورها تمایلی به ارائه امان از اپ نویسی سمت سرور نداشتند. این بدان معناست که کلیک کردن بر روی “ارسال” در یک فرم سبب ساز به فعال‌سازی یک سرویس گیرنده آدرس اینترنتی میشود و فرم بایستی به یک آدرس داده شده ایمیل شود. مطمئناً این تجارب کاربری که موقتا انتظار داریم نبود.
وب 2.0 اطلاعات شخصی شمارا می خواهد
وب 2.0 منادی طلوع تعامل آنلاین بود. از سال 2005، این “روزگار” تا به امروز ادامه یافته هست. در جایی که وب 1.0 به طور کاملً در امر صفحه ها ثابت بود، وب 2.0 راجع‌به محتوای ایجاد شده توسط کاربر می‌باشد و سایر کاربران نظرها و پست های خود را در وب سایت های جان دار می گذارند و اطلاعاتی را که می خوانند در طیف وسیعی از پلت فرم ها و وبلاگ های رسانه های اجتماعی به اشتراک می‌گذارند. بعدازظهر Web 2.0 همچنین مجال ای می باشد که در آن دسترسی به اینترنت موبایل رونق گرفته هست که سبب ساز به تولید محتوا برای مصرف کنندگان در اینک حرکت و بازار رو به رشد اپ ها شد‌ه‌است.

تولید حساب کاربری و پروفایل
Web 2.0 از حساب‌ها و نمایه‌های استفاده کننده استقبال کرد، زیرا احتمال بیشتری وجود دارد که باعث به بازدید مجدد گردد. ایده این بود که اکثر کاربران اینترنت بیشتر به مرورگر خود برای رابط کاربری، نرم‌افزار‌ها و ذخیره‌سازی فایل – که کلاً به عنوان محاسبات شبکه به عنوان یک پلتفرم شناخته می شوند متکی هستند. وب 2.0 همچنین سبب ساز به ظهور دولت ها آنلاین، رسانه های اجتماعی، وب لاگ نویسی و واکنش هایی مانند دکمه دارای شهرت “لایک” شد.

ایجاد کرد گردهمایی و تبلیغات
با جمع‌آوری داده‌های شخصی از طریق نمایه‌های مخاطب و همچنین کوکی‌های مرورگر، وب 2.0 به زودی تبلیغات را با خود همپا کرد و فضای ارزشمندی به تبلیغ‌کنندگان فروخته شد تا به کاربران تبلیغات هدفمندتری را ارائه دهد. تا اینجای فعالیت خیلی خوبه. اما در اواخر دهه 2010، بعضی نگرانی‌های دور از شوخی در زمینه ی مراقبت حریم خصوصی داده‌ها وجود داشت و این نگرانی‌ها باعث به تمرکز بیشتر بر روی جنبه‌های منفی «فولکسونومی» ساخت و ساز شده به وسیله وب 2.0 شد.

این نکات منفی مشمول افزایش قلدری سایبری، تعقیب و سرقت هویت می باشد. همچنین نگرانی هایی درباره ی تکثیر اطلاعات نادرست یا “اخبار جعلی” میان کاربران، هم از طریق رسانه های اجتماعی و هم از طریق پورتال های اشتراک گذاری اطلاعات منبع باز وجود داشت.